Stanęłam na skraju lasu. Stanęłam nad brzegiem jeziora. Zostawiłam plecak na skraju lasu. Zostawiłam plecak na skraju jeziora. Zniknął mi z oczu las. Zniknęło mi z oczu jezioro. Zostawiłam tam cząstkę siebie. Pobiegłam na skraj ruczaju. Gdzie maki, stokrotki, malwy i słońce. Usiadłam pośrodku. Ja. Na plecach mam wielki plecak, wypełniony po brzegi. Co wasze, […]

Ponoć pisanie jest wyższą formą myśleniaDobro i zło idzie w parze każdej chwiliA ten kto wybiera Pana ten się nie pomyliCzęsto tak uciekam ze swojego więzienia: Staram się przeżywać inaczej każdą chwilę dniaMało kiedy się powtarzać, czuć smak życiaTu powiedzieć dzień dobry czasem trafić do kiciaŻycie z Tobą Panie nigdy nie sięga dna Choć w […]

Rozpiętych skrzydeł nie mam już,Zmora raka jest przy mnie tuż.Czeluść swą paszczę otwiera,Pogrąża mnie beznadzieja.Myśli okropne przez głowęMarszem tupiąc idą szeregiem,Życia uchwycić się już nie mogę,Litości wołam w czeluść z nadzieją.Może gdy zdołam schwycić ten promyk słońcaCo nad jeziorem się dzisiaj wznosi,To śmierć, ta smutna dama,Się do mnie plecami odwróci.Po co ci jestem biedna kobieto?Chodzisz […]

Kochałam cię jak trawę zieloną skąpaną   słońcem jak wiosnę majową jak liście drzew jak słotną jesień jak twarz muśniętą słońcem jak gruszkę w sadzie ukrytą miłością smutną spowitą jak cierniste krzaki róż. Kochałam cię jak słońce jak deszcz jak wiosnę burzliwą jak srogą jesień jak mgłę opadającą rosą Kochałam cię jak burzę letnią jak zieleń […]

By nie ronić łez po fakcie kolegoPomyśl zawczasu zanim zrobisz coś złegoBy później nie przepraszać na wiersza kartachSzanujmy się i znajmy lepiej na żartach! Autor: Radosław D.

Byłam u sadu, gruszkę rwałam. Sok ciekł między palcami. Ale i smak cierpki poczułam. Nie ma już sadu, grusza zdziczała, Opuszczony ogród… A pamiętam… Autorka wiersza: Hanna J.

Zmęczenie w kościach Uuuuu, boli, Zmęczenie w ciele Ooooo, boli, Zmęczenie pracą się nazywa, Na byt, na istnienie. Felicjanom zawdzięczać Zmęczenie. A za oknem wiosna, Słońce, forsycje kwitnące Zapraszają. Ptaki wszelakie trele wyśpiewują, Na dwór proszą, Żeby Wiosnę przywitać Uśmiechem. autorka wiersza: Hanna J.

Miłość płacze razem ze mną, Miłość pobita, poniżona, odepchnięta. Miłość nie płacz. Wystarczy, że ja płaczę Sama jedna. Ani twoje, ani moje Rany zagoić się nie chcą. Otwierają się czasami. Miłość zraniona kurczy się z bólu Bezbronna, bo jest miłością, Ciepłem, troską, dobrocią. Miłością jest. Nie płacz. autorka wiersza: Hanna J.

Przyszła wreszcie. Słońcem ogrzewa ramiona. Otula ziemię młodymi Listeczkami, Pączkami, Trawą zieloną. Daje wytchnienie i Obiecuje cuda Kwitnących łąk i drzew. Oczekiwana, wypatrywana… Jeszcze nieśmiało stąpa, Rozsypując wokół swoje ziarna. Wiosna. Naprawdę radosna. Autorka wiersza: Hanna J