W poniedziałki od godziny 12.30 do 13.15 w Klubie Fajrant jest czytana poezja. Przytaczane są wiersze różnych poetów jak również sami uczestnicy mają odwagę tworzyć samemu własne utwory.
Stoi babcia, babuleńka, – Jakem Jagna, Jagusieńka, miałam dzieci troje. Tamte swoich dwoje. Dwoje po siedmioro, Z tych mieć dzieci będzie czworo. Jeden ma mój nosek, dwoje oczka, trzeci włosek, tamten nóżki, ten policzki moje pełne. Jak tak dalej pójdzie – myśli Jagna sobie – to ja całą Polskę na siebie przerobię. autor: Hanna J.
Uśmiecha się do mnie chmura Obłokiem pucułowato – białym. Słońce drga, kłuje promykiem Moją twarz. Uśmiecha się las. I jedno z drzew otula ramieniem Cienia moją skroń. Kwiatu zapach moim jest. Chylę się nad nim. Pocałunek mgły na włosach, Rosy trzeźwość na bosych stopach. Ziemi chłód, piachu ciepło Przesypuję palcami. Jestem tu. autor: Hanna J.
Przez piekło bóluDo radości z życia.Oparci ciężko o kulePatrzymy w przód, w światło,Z nadzieją na lepsze jutro,Na lepszy świat.Ta nadzieja otula nas ramionami,Do przodu pcha.Choć ciężko postawić krokIdziemy w stronę tego co będzie.Chwytamy palcami promień światła,Nie bacząc, że gdzieś tamWędrówki naszej kres.Idźmy po słońce.Przeżyjmy nasz los do cna. Hanna J
Cóż to jest, raz jest, raz nie ma. To szczęście, to o nim pojęcie, To te chwile gdy jest Ten przyjazny jego gest Wspomnienia gdy było Ale pamiętaj, że to nie ostatnie jego błyski Ono może być wszystkim Ważnym i błahym I nie zapominajcie wpuścić go pod swoje dachy A gdy już przyjdzie zatraćcie się […]
Sroka patrzy z wysokości,Bo już dosyć ma szarości,Czy już wiosna nie nadchodzi,Bo się w zimnie żyć nie godzi.Na szczyt świerku wefrunęłaA decyzję tę podjęła,Bo to punkt obserwacyjny.Widok stąd rewelacyjny.Widać całą okolicę,Więc ma oko na stolicę,Czy w niej wiosny już nie widać.Ciepło, słońce ma się przydaćJej do gniazda założenia.Szarość wiedzie do znużenia.Wiosno, tak byś się przydała…Zieleń […]
O Adamie, dlaczego Posłuchałeś Ewy,A zwłaszcza Szatana Diabła.Przez to na nas ściągnąłeś Na rodzaj ludzkiGrzech pierworodny, starość,Choroby i zwłaszcza śmierć.A mogłeś być oddany Jehowie Bogu I żyć wiecznie na ZiemiW Rajskim Ogrodzie, Edenie. Piotr A.
Adam przyszedł do ogrodu były w nim kwiaty, warzywa oraz drzewa i krzewy owocujące w Edenie też żyły w wodach organizmy. W przestworzach latają owady, ptaki, ssaki oraz gady. Na lądach przebywają różne zwierzęta, rośliny, grzyby, bakterie i inne drobnoustroje. autor wierszu: Piotr A. obraz wygenerowany na podstawie wiersza za pomocą ai deepdreamgenerator.com
Frido maJesteś jak jaDużo w swoim życiu przeszłaś. Miałaś potworny wypadek,Operacje i ból.Miałaś wspaniały jednak talent malarski. Ratowałaś siebie poStracie dziecka.Swój ból przelewałaśNa płótno, żeby poradzić sobieZ emocjami. Ale jestem z Ciebie dumny,Że wytrwałaś w bólu i zostawiłaś po sobieWspaniałą spuściznę w Obrazach i rysunkach. autor: Piotr Ak.
Drogi Picasso,za życia byłeś toksyczny,ponieważ pierwszą partnerkę,przez twój toksyczny sposób bycia,doprowadziłeś do samobójstwa. Drugą twoją partnerkę,doprowadziłeś do szaleństwa,bo ją zostawiłeś dla trzeciejPartnerki. A trzecia partnerka,była najmądrzejszą.Jak czuła, że ją pożerasz Zdecydowała się, że musi cię opuścić,aby nie przypłacić wspólnego życia zdrowiempsychicznym i fizycznym,Dlatego wzięła swoje dzieci iwyjechała do rodziców. A ta decyzja zaowocowała wieloma pracamimalarskimi. […]
Świat krąg zatoczyłZobaczył co przeoczyłObudził sięOżyłZłapał znówW żagle wiatrJuż nie chce nowych stratUczył się dużoNa błędach własnychNa błędach cudzychNie chce złudzeńNie chce ułudyNie da nabrać się na blefWie co prawdaCo nieI wita nasWitam człowiekuNa początkuXXlll wieku Piotr Ad.