Stoi babcia, babuleńka,
– Jakem Jagna, Jagusieńka,
miałam dzieci troje.
Tamte swoich dwoje.
Dwoje po siedmioro,
Z tych mieć dzieci będzie czworo.
Jeden ma mój nosek,
dwoje oczka,
trzeci włosek,
tamten nóżki,
ten policzki moje pełne.
Jak tak dalej pójdzie
– myśli Jagna sobie –
to ja całą Polskę
na siebie przerobię.
autor: Hanna J.
Najnowsze komentarze